Gdy w XIV w. utworzono w Polsce województwa obejmujące terytoria dawnych księstw, istniejące wtedy księstwo sieradzkie przekształcono w województwo sieradzkie. Graniczyło ono od zachodu z ówczesnym województwem kaliskim i z księstwami śląskimi, a na północy, przez Ner, z województwem łęczyckim. Na wschodzie od województwa sandomierskiego oddzielała Sieradzkie Pilica (od Koniecpola aż po Białobrzegi). Od południa sąsiadowało ono z województwem krakowskim; część granicy stanowiła rzeka Liswarta.

Woj. sieradzkie obejmowało przestrzeń ówczesnych 162 mil kw., a w jego skład wchodziły 4 powiaty: sieradzki, szadkowski, piotrkowski i radomszczański. Gdy do Korony w 1396 r. ostatecznie wróciła ziemia wieluńska, odebrana Władysławowi Opolczykowi przez króla Władysława Jagiełłę, została włączona do woj. sieradzkiego, powiększając jego obszar o dwa kolejne powiaty: wieluński i ostrzeszowski. Według danych z XVI w. w 4 powiatach woj. sieradzkiego było 127 parafii, 29 miast i 938 wsi, zaś na terenie ziemi wieluńskiej: 67 parafii, 13 miast i 182 wsie. [1]

 

Województwo sieradzkie należało wraz 12-toma, a później 13-toma innymi województwami do prowincji wielkopolskiej Korony Królestwa Polskiego ( a potem Rzeczpospolitej Obojga Narodów, ciągle jednak w Koronie). Ten stan istniał do II rozbioru Polski tj. 1793 r.

 

W 1793 r. Sieradz został włączony do departamentu piotrkowskiego Prus Południowych (początkowo zwanego łęczyckim) jako stolica powiatu sieradzkiego, jednego z 27 powiatów departamentu.  Po trzecim rozbiorze w 1795 r. nastąpiła reorganizacja podziału terytorialnego, podczas której utworzono departament kaliski składający się z 11 powiatów, w tym sieradzkiego. W 1796 r. zmieniono dodatkowo granice powiatów. W tym kształcie większość z nich przetrwała do 1867 r. [2]

 

 

 

[1] http://pl.wikipedia.org/wiki/Województwo_sieradzkie_%28I_Rzeczpospolita%29#Terytorium

[2] http://pl.wikipedia.org/wiki/Prusy_Po%C5%82udniowe

 

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/41/RON_mapa_z_powiatami.png