Dobra Majaczewice

Dobra Majaczewice stanowiły część dawnego klucza burzenińskiego. W 1821 r. założono księgę wieczystą dóbr. W tym czasie na majątek składały się dobra ziemskie Majaczewice z przyległościami Szczawna, Szczawińskiej Woli i Pustkowia Biadaczew w powiecie i obwodzie sieradzkim, województwie kaliskim położone.

 

Na zasadzie ukazu carskiego o uwłaszczeniu z 2 marca 1864 r. z dóbr odjęto 600 mórg 293 pręty ziemi z przeznaczeniem dla włościan. Z tej całości, dla mieszkańców Majaczewic przypadło 47 mórg 154 pręty, Szczawna - 206 mórg 289 prętów, Biadaczewa - 310 mórg 150 prętów, Woli Szczawińskiej - 36 mórg (miary nowopolskiej, 1 morga = 300 prętów).

 

W skład dóbr wchodziła także osada karczemna na kolonii Biadaczew oraz takaż osada na kolonii Wola Szczawińska (nr 175 rejestru pomiarowego). Pomiar tychże przeprowadził w 1880 r. geometra 2 klasy Ziółkowski. Miały one 1737 morgów i 76 prętów.

 

()

 

Dobra w 1687 r. przypadły Spytkowi Pstrokońskiemu. W dziale (1785/1791) po nim otrzymał je syn, Michał Pstrokoński. Po śmierci Michała stały się własnością Magdaleny Pstrokońskiej 1v. Kobierzyckiej 2v. Turkułowej. W 1796 r. warte były 90.000 złotych polskich. Po śmierci Magdaleny scheda spadła na dzieci: Józefa i Łukasza Kobierzyckich oraz Jana Turkuła, brata przyrodniego tych pierwszych. Mocą działów w 1821 r. majątek stał się własnością braci Kobierzyckich. Kolejny dział z 1824 r. (Pstrokoński) skutkował przepisaniem własności na Józefa Kobierzyckiego. W testamencie z 1832 r. zapisał dobra synowi Władysławowi. Wartość dóbr wynosiła wtedy 210.000 złp. Prawdopodobnie pozostali sukcesorowie Józefa dopominali się o swój udział w dobrach, skutkiem czego Władysław musiał ostatecznie wykupić sobie prawo do dóbr na licytacji publicznej, która odbyła się w Trybunale Gubernii Warszawskiej w Kaliszu w 1852 r. (?). Zapłacił wówczas 249.760 złp. O Kobierzyckim czytamy w Gazecie Kaliskiej (nr 60/1893) Jubileusz pracy, W d. 24 ubiegłego miesiąca, w dobrach Majaczewice, pow. sieradzkiego, gub. kaliskiej, obchodzono dość rzadką uroczystość. Właściciel tychże dóbr, p. Władysław Korab Kobierzycki święcił 50-letni jubileusz swej pracy na zagonie. Jubilat, wzorowy rolnik, oddany całą duszą swej pracy zawodowej, nietylko zdołał podnieść w kulturze i upięknić swój majątek rodzinny, ale dbał on też niemniej o dobro innych. Założył więc u siebie ochronę dla dzieci służby folwarcznej, a chcąc pracować i na innem polu dla ludności włościańskiej użytecznie, przyjął w sądzie gminnym obowiązek ławnika i spełniał go sumiennie. Oprócz tego przyjął patronat nad ochroną w Sieradzu. (http://sieradzkiewsie.blogspot.com/2013/05/majaczewice.html). Wkrótce potem, w 1895 r., zmarł, a majątek odziedziczyła spora liczba spadkobierców: w 1/4 wdowa Zenobia Kobierzycka z Biernackich, w 3/4: Zenobia Kobierzycka, Ksawera Rudnicka domo Kobierzycka, Antoni Kobierzycki, Feliks Kobierzycki, Adela Rogowska, Felicja Biernacka, Jadwiga Biernacka, Maria Jabłkowska, Maria Komornicka, Bolesław Komornicki, Jadwiga Komornicka, Felicja Komornicka i Maria Komornicka. Potem uregulowano własność na rzecz jedynie wdowy Zenobii Kobierzyckiej. Koniec końców, w 1900 r. dobra kupili Rafał i Zofia Bronikowscy.